22/02/17

Paisaxes de Lugo

Compartir


Este é un feixe de fotos de distintas paisaxes das terras de Lugo, sacadas nos últimos anos
Todas as imaxes foron obtidas cos meus propios móbiles durante as coberturas feitas no traballo
Comezarei, neste tempo de inverno, con estampas propias da estación correspondentes a Pedrafita




Estas outras fotos corresponden ao río Miño en Belesar, tralo seu paso polo encoro homónimo
Son paisaxes propias da Ribeira Sacra, onde a luz adquire ás tardes unha especial tonalidade de ouro




Sobre estas liñas, vemos o río Neira ao seu paso pola ponte de Covas, en Baralla
E debaixo, o Castiñeiro da Corredoira, sito á beira do Camiño Primitivo en Castroverde
Ambos os bens, o de Covas e o de Soutomerille, están protexidos polo seu carácter singular




Non é o caso doutras outras árbores localizadas en Guitiriz e mais en Chantada
Lembro que me chamara a atención o peche con forma de harpa da imaxe superior




Na zona coa maior riqueza gandeira da Península Ibérica abundan os bos pastos
A primeira hora da mañá, os prados cercados ofrecen a visión de amplos horizontes




Non é estraño tampouco toparse coas principais especies arbustivas en floración
Na foto superior vemos as chorimas dun toxo, e as dunha xesta branca na de abaixo




Estas outras imaxes corresponden a distintos puntos do corazón da Terra Chá
Bosques, prados ou acequias son elementos comúns na meirande chaira do país




A meteoroloxía e as vías de comunicación ocupan unha parte importante do horario laboral
Entre nevaradas e temporais, resulta corrente toparse con fenómenos coma os arcos da vella




Lugo é tamén o lugar onde boto máis tempo durante as horas que paso traballando
Moitas delas horas mortas, de espera ou de garda, como fora o caso aquí na clínica Polusa
Recordo que isto acontecera a tarde que operaran o triatleta Gómez Noya antes dos Xogos de Río





Paisaxes urbanas, mar e montaña configuran certamente unha extensión da oficina
Algúns escenarios son tan turísticos como efémeros, como ocorrera con Castro Candaz
O acceso ás ruínas emerxera, coa seca do inverno, neste famoso promontorio de Chantada


21/01/17

Cancións para nenos en catalán

Compartir


Virmos celebrando o Cagatió polo Nadal fíxome espertar o interese polas cancións para nenos en catalán
Foi así como demos con esta maravilla de autora que é Dàmaris Gelabert, con 20 anos de discos ás costas
Malia todo, non foi ata hai tres anos que se realizaron videoclips cos seus mellores temas, xuntos en Canta!
De exemplo, este Qui soc jo?, cuxa letra se atopa transcrita nesta páxina de karaoke para aprender linguas




O de Tu é un vídeo coral cunha excelente realización para unha canción con gancho
É un dos 14 tracks recollidos no DVD, financiado polos fans a través de micromecenados
E tal foi o éxito do proxecto que xa conta cunha segunda entrega, que acaba de ser publicada
Por riba e por baixo estas liñas, os videoclips duns temas musicais sobre as vogais e o abecedario





A partir desta descuberta, comezamos a afondar no variado mundo da música infantil de Cataluña
Outro vídeo sobre o abecedario, do congolés Jean Paul Wabotaï, supera o millón de visitas en Youtube
É dicir, dez veces máis ca os temas en galego para nenos máis reproducidos nesa plataforma audiovisual
O detalle, nada banal, dá idea do pulo do que goza a súa lingua propia entre as novas xeracións de cataláns
De feito, o Club Super3 da TV3, homólogo do Xabarín, é a asociación infantil con máis socios de toda Europa
E os seus contidos non só están enfocados aos máis pequenos, senón que tamén contan cos adolescentes





A música infantil catalá caracterízase tamén pola busca da mestizaxe, non só con ritmos africanos
Deste xeito, é quen de elaborar versións dos seus clásicos populares a partir do reggae ou da rumba
Porque ese é outro detalle non menos importante: o folclore conserva moreas de cancións para cativos





Ademais, existen discos en catalán para rapaces mesmo dende os tempos do franquismo
É o caso da banda Ara Va de Bo, do malogrado cantautor Xesco Boix, convidada a TVE en 1974
E dende esa década ata os 90 existiu en Valencia La Pataqueta, dedicada tamén ás cançóns infantils
Non é, daquela, un fenómeno xurdido de onte para hoxe, senón que tivo continuidade ao longo do tempo
Xa para rematar, podes facer un repaso polo panorama galego, de innegable mérito, a través deste entrada


29/12/16

Selma en 2016

Compartir


Un ano máis, teño a sa intención de repasar os últimos doce meses da miña filla por vez derradeira
Desta volta comezamos polo final, coas visitas de Papá Noel e do Apalpador, antes de facer flashback
Pasouno de vicio no poboado natalicio de María Pita, ao igual ca co San Xoán Pequeniño meses atrás
E agora retrocedamos ata o Entroido, do que gardará gratos recordos cos seus compañeiros de clase




Tamén terá boas lembranzas dos seus amigos, dos fillos dos nosos amigos e dos nosos propios amigos
Moi ben o pasou con eles, cos familiares e mais connosco, e moito se divertiu facendo o que máis lle gusta




Asistimos a infinidade de concertos e visitamos non poucos lugares ao longo destes últimos meses
Percorremos a xeografía galega e subimos ao alto de varios castelos, coma o de Narla ou o de Vimianzo




Tamén visitamos o acuario do Grove e fomos ás actividades onda a coruñesa Casa das Ciencias




Un ano máis, camiñamos polos bosques dos arredores de Lugo na procura de cogomelos
E tivemos a sorte de podermos celebrar festas en familia, tanto en Cambados como na Coruña
Todo sen deixar de aprender na escola, nas clases de teatro, de música e de danza ou na propia casa




05/11/16

O pazo de Fefiñáns

Compartir


O de Fefiñáns, en Cambados, é un dos pazos máis senlleiros do país
De estilo entre posrenacentista e barroco, a súa silueta resulta inconfundible
Non menos característicos son o arco que conserva ou a súa planta en forma de L
Por non falar dos balcóns redondos das esquinas, chamado 'do pelegrín' o máis miúdo
Tamén se recoñece pola praza homónima, a segunda máis grande da nación tralo Obradoiro
Para máis indicios, unha soberbia araucaria dobra en altura os dous andares da á norte do edificio
E, por desgraza, tamén se distingue porque aínda a día de hoxe circulan vehículos por diante mesmo




Comezou a construír o pazo no s. XVI un conselleiro do rei Filipe II das familias Sarmiento e Valladares
No século seguinte sufriría engadidos encargados polo seu descendente, o primeiro vizconde de Fefiñáns
Por casamento pasaría a mans dos marqueses de Figueroa, dos que proveñen os seus actuais propietarios




O pazo de Fefiñáns foi declarado Ben de Interese Cultural hai catro anos
Meses despois, abriuse ao público para acoller percorridos guiados polo seu interior






Deste xeito, unha parte do edificio é vivenda e outra un museo de visita obrigada
Entre as valiosas xoias expostas cómpre salientar uns tapices orientais feitos de papel pintado
Tamén se pode ollar un retrato do catedrático Miguel Gil Casares, obra do pintor lugués Xesús Corredoyra





Ademais de obras de arte, tamén se amosan obxectos cotiáns doutro tempo
É o caso do xogo Par terre e par mer, ilustrado polo visionario francés Léon Saussine
Rematado o percorrido polo pazo, saímos pola traseira para coñecermos as viñas e as hortas
Dende alí vense a mal chamada "torre da homenaxe" e mailo instituto Ramón Cabanillas, onde estudei






Pasamos por riba do único arco que se conserva hoxe en día dos catro orixinais
Antigamente, había un a cada lado da praza, que daquela pertencía aos señores do pazo
Ao cruzar á outra beira, pódense ver os xardíns e unha terraza aberta para a explotación hostaleira




No extremo da propiedade encóntrase a área coñecida como O Bosque
Nel souberon conservar exemplares centenarios de distintas especies árboreas
Entre eles cómpre salientar este gran freixo, cuxa idade estimada supera os 300 anos





Atravesamos un túnel construído por debaixo do pazo, que conectaba a horta coa zona da adega
Actualmente, conduce o visitante dereitiño a unha tenda, onde se poden adquirir viños e licores da casa





Xa fóra, ollamos de preto unha das esculturas coñecidas popularmente como Os Balboas
Trátase de dous guerreiros de granito, armados cunha maza, que flanquean a igrexa de San Bieito
O templo, coma o resto da praza, está repleto de sereas e forma parte do mesmo conxunto monumental